حضرت باقر پرسيد اين نامه‌ها را آنها خودشان بدون سابقه نوشته‌اند يا جواب نامه‌هائى است كه قبلا تو نوشته‌اى عرضكرد نه بدون سابقه نوشته‌اند چون عارف به حق ما و خويشاوندى ما با پيامبرند . و در قرآن مىبينند كه دوستى و اطاعت از ما بر آنها واجب است و در ضمن مىيابند ناراحتى و گرفتارى ما را . امام فرمود البته اطاعت از پيشواى واقعى امرى است كه خداوند لازم فرموده و مقرر داشته در گذشته براى پيشينيان و همين طور براى تمام مردم در حال و آينده ولى اين اطاعت و فرمانبردارى نسبت به يك نفر از ما خانواده است اما علاقه و محبت لازم است به همه اولاد پيغمبر داشته باشند خداوند كارها را با قضاى حتمى خود روى يك ميزان معين و حدود مرتب و وقت مشخصى انجام ميدهد مبادا گول مردم بىاعتقاد را بخورى كه آنها نميتوانند ترا از خدا بىنياز كنند . و مبادا عجله كنى كه خداوند با عجله كردن بندگان كارى از موعد مقررش زودتر انجام نميدهد متوجه باش و پيشى بر خدا نگيرى كه گرفتارى دامنت را ميگيرد و به زمين مىيافتى . زيد از اين سخنان خشمگين شده گفت امام از ما خانواده كسى نيست كه در خانه بنشيند و در را به روى خود ببندد و از پيكار خوددارى كند امام كسى است كه مدافع حقوق مردم و پيكار جو در راه خدا و حافظ منافع ملت و نگهبان خانواده خود باشد . امام باقر فرمود برادر در خود چيزى ميابى از اين مقام كه دليل از كتاب خدا و يا از پيامبر بياورى يا نظيرى براى آن بياورى خداوند حلال و حرامى قرار داده و واجبات و مستحباتى تعيين كرده . هرگز امام و پيشوا را در ترديد و شك نسبت بدستورات خود نگذاشته كه كارى را قبل از موعد مقرر انجام دهد و يا جهاد بىموقع كند . خداوند در باره شكار حيوانات مكه ميفرمايد در حال احرام شكار نكنيد شكار حيوانات مهمتر است يا قتل نفس كه حرام است هر چيزى را براى موقعى قرار داده ميفرمايد وقتى از احرام خارج شديد شكار كنيد .